martes, 5 de abril de 2011

Aclarando otro extremo…

Resulta que, para mi sorpresa, este blog ha tenido éxito. Quien lo diría.

En Viveireando han dicho que el Señor I. es quien edita esta pequeña bitácora cibernética. Y ayer de mañana he oído en varios sitios que le atribuían la autoría de mi blog a cierta persona vinculada al PP; mencionando diversas lindezas en contra de César Aja. El indicio del cual se parte es la frase «O Señor I. xa volve navegar pola rede, e esta vez con matrícula do Corpo Diplomático».

Tengo que decir que no soy ese Señor I. Y no tengo por qué revelar mi identidad a estas alturas de la película. Este blog lo escribe la persona más inesperada. Y lo importante no es el autor, sino lo escrito: con ello se puede estar de acuerdo o en desacuerdo. El anonimato es un modo de resaltar las ideas, obviando a su autor. Buena cosa.

Por tanto he de decir:

1º    No soy ningún Señor I, y mi nombre no contiene esa letra.
2º    No vuelvo a navegar por la red al frente de un blog. Es la primera vez que lo hago.
3º    No pertenezco a ningún partido político. Y no estoy resentido con las listas electorales.
4º    No revelaré mi identidad.

Creo que, en justicia, tengo que aclarar estos extremos para que personas que no tienen que ver con este blog guarden su relación con otras personas, y su buena reputación, si es que la tienen.

Rogaría que no especulasen demasiado, afirmando con rotundidad acerca de la identidad del autor de estas pobres líneas: créanme, no soy tan importante como para andar en boca de nadie.

Y como la cosa está así, les propongo una encuesta, ahí al lado, en la que pueden dejar su opinión de acerca de quien soy. Les aseguro que una de las respuestas es verdadera, y algún día la diré.

Reciban mi más afectuoso saludo

10 comentarios:

  1. Xa cho dixen eu amigo meu...."O proceloso mundo dos blogs" donde xente anonima intenta foderte ben fodido, tu sigue....o falar non ten cancelas....as cancelas tenan a iñorancia a inominia e a mala hostia....

    ResponderEliminar
  2. Ni anónimos, ni revelados, nadie me joderá. Y para lo que me queda en el convento...

    Lo que me parece de cierta soberbia, y de malicia superlativa, es que se trate de atribuir la autoría de este blog con "vete tú a saber" qué motivos contra una persona concreta, con la que, dicho sea de paso, no mantengo relación alguna.

    Algunos deberían medir sus palabras antes de decirlas públicamente. Otros lo hacemos, y nos va harto bien. ¡Y menos especulación, leches!

    Amigo Otero, la cosa está que arde, aquí el que no sabe inventa, y por eso estamos en una ciudad plagada de villanos —naturales o que viven en una villa—. Los primeros: quienes nos gobiernan. ¡Ojalá que cambie esto! Por otra parte, respeto a un montón de Vivarienses de bien, mujeres y hombres que no se someten a nadie ni a nada, que te leen, piensan, viven y tiran del carro. Ésos sí que merecen un monumento, un jardín, una plaza pública; pero en vida y para su disfrute. Hay quien no piensa más que en homenajear a muertos, y lo necesario es homenajear a los vivos, y sobre todo, respetarlos.

    Pues éso. Más respeto. Y vuelvo a decir que, como autor de este blog, no es más importante quien lo dice que lo que dice. Si son cosas ciertas ¿No tienen el mismo mérito que si lo dijese un catedrático? Nadie poseerá toda la verdad, pero todos tenemos un poco de ella.

    En fin, recibe, Alfonso, un abrazo. Gracias por los ánimos.

    ResponderEliminar
  3. Tu lo quie tienes es mucha cara y muy poca verguenza, hablando de todos sin decir quien eres. ¡Acojonado, cobarde!

    ¡Presentate tu a alcalde y dejate de decir criticar a ver si tienes lo que hai que tener!

    ResponderEliminar
  4. Viveiro é o que é: un escombro de merda, un muradal de basoira onde a mediocridade máis absoluta traballa arreo pra que non emerxa nin un atisbo de intelixencia nin de sentidiño común. Por iso se adican a insultar e a difamar. Os politiquillos locais, dun baixo nivel inconcebíbel, son os primeiros en apuntarse aos cotilleos de taberna e a difundir toda patraña que caia nas súas porcallentas maos. Non dan para máis, a así lle vai a este viveiriño noso, orfo de calqueira demostración de intelixencia e capacidade; os que valen fuxen desta merdeada, tristes e deprimidos. Os que quedan non dan para máis que para facer políticda basura con todo tipo de armas de difamación masiva, que cargan ben tras trasegar abondosas e espumosas 1906, ou outro tipo de destilados ou fermentados. Viveiro esmorece entre o paradigma do "Cristo" que hai montado na cofradía da piedade, e as candidaturas as eleizóns municipais cheas de tipos e tipas que non saben por onde andan. Aja e Roel, felices en contentos, chapotean no cheirento lodazal. Bernardo e Leal únense a festa. O resto de integrantes das candidaturas aínda non saben ben onde se meten, quitante Cal, O Pata e uns cantos fenómenos máis, que se apuntan ao que seña mentras máis nauseabundo e cheirento millor.
    Sorte amigo ou amiga, e preparate pra o máis vil emporcamento que che van tirar por riba a mínima ocasión.

    ResponderEliminar
  5. Xurxo P. Discrepo bastante de mucho de lo que dices. En primer lugar no deseo meterme en cosas de la Semana Santa: participo en ella, y tengo afecto a muchos, entre ellos Pepe, tan vilipendiado. Creo que las cosas habría que solucionarlas de otra forma, y que es un problema que él y otros han de solucionar. Por otra parte no sé más que lo que he leído, como todo el mundo.

    Creo que hay problemas importantes que tratar, y, la verdad, a mi no me difaman: difaman a otros que, sin culpa, no tienen que ver con este blog. Y no quiero que este blog les sirva de sambenito.

    Aja y Roel están a lo suyo, como Bernardo y Leal, que es gobernar, porque quieren o lo creen conveniente. En esto les apoyo, si es que lo hacen por bien, y eso veremos. El nivel político: te doy la razón. Pata y Cal: a Pata lo conozco únicamente de vista. Cal creo que es un tío válido en lo suyo: la enseñanza. Para la política se desvive, y creo que, por militar en un partido y junto al juan lanas de Roel, muchos le an cogido ojeriza.

    ¿Viveiro basurero? Yo creo que no. Hay gente magnífica, que todos los días vemos, nos cruzamos por las calles y saludamos. Gente estupenda, con sus pequeños o grandes problemas, que luchan día a día, como antes decía, para mantener más viva que nunca su vida en esta época. Que no se dejan amilanar por adversidades, y a pesar de la que cae, se ríe del mundo en Carnaval y Naseiro. Que celebra popularmente lo que otros celebran institucionalmente con los dineros de todos. Y éso me agrada. Por éso mismo animo a todo el mundo bueno, a mis vecinos que quiero. No creo que la gente huya triste y deprimida: más bien se va, triste, por tener que irse, a buscarse la vida, para volver a disfrutar a su tierra cuando puede: estudiantes, emigrantes, trabajadores…

    Por eso no me preocupo. De ésta vamos a salir, además reforzados: porque Viveiro no son sus gobernantes, sino sus vecinos y sus gentes. Normales y corrientes, que sacamos nuestra vida y la de nuestros hijos adelante porque es nuestro deber y lo que queremos hacer.

    ResponderEliminar
  6. Ao parecer Paco Luis coluse unha vez máis. Fai tempo queste home perdeu o "seni" político, e estase a converter nun mero creador e divulgador de chismes varios. Unha pena, porque inxenio non lle falta.

    ResponderEliminar
  7. Analise da candidatura do PSOE-PC de Viveiro.

    A lista do PSOE non pode ser máis mediocre e dececionante. Socialistas, socialistas hai poucos; vese as claras que estamos ante unha invasión de comunistas, cegamente fieis ao seo lider supremo, o Grande Timonel do Landro, Melchor Roel.
    De dous segue a que chaman a floreiro, que por algo a chaman esí. Pouco máis se pode dicir. Fala pouquiño, o que é un mérito neste PSOE-PC.
    Ao tres ascende un dos fanáticos máis perigosos de Viveiro, Xesús Cal; incapaz de pensar e razoar por sí mesmo, a pesar de que é matemático, fai, sotén e defende sen rechistar todo o que lle manda o camarada Roel. Non se esforza en pensar e razoar, xa o fai o Grande timonel do Landro por él. O concelleiro do mundo que máis presume do arranxo de cunetas. Goebels non era ninguén facendo propaganda ao seu lado.
    De catro vai unha doutora... non ma cordo do seu nome; posiblemente poucos o saiban. Leva xa catro anos de concelleira, ¿Fixo ou dixo algunha vez algo relevante neste tempo? Por suposto que non, de ehí que a tipa progrese e se manteña.
    De cinco Un raparigo chamado Carlos Gueimunde; ¡¡¡outro gran traballador!!! os seus méritos: sere fillo dun que fora concelleiro na época de Rego; é primo da Senadora do PP, así que ao millor o meteron pra facer contra peso.
    De seis vai a lideresa mariñán de CCOO... todo o que é esta muller, débello a Roel, esí que imposible atopar por ehí alguen que poida ser máis fiel ao grande líder supremo;
    De sete vai o concelleiro que é de Galdo e pinta. Anda amolado porque se debe o arranxo do Campo de fútbol de Galdo, e iso que prometeu cartiños. Seguramente teña difícil sair elixido de novo. Agora pintan bastos pra o PSOE de Viveiro.
    O resto da lista pouco vai contar... por iso non opino.

    Isto é o que hai... pretender gobernar con isto é un insulto á veciñanza de Viveiro. É o que hai, para desgraza nosa.

    ResponderEliminar
  8. Xurxo P. ¿No había nadie mejor para comparar a Cal que Goebels? Me gustaría que te retractases de lo escrito. Por favor.

    Si no, no tendré más remedio que eliminar eso.

    Un saludo.

    ResponderEliminar
  9. Home, podería comparalo con Nikolai Bukharin o grande mestre da propaganda comunista nos tempos da Revolución comunista en Rusia, pero preferín utilizar o nome do grande mestre da propaganda Nazi que soa máis. Eu comparei a feitura da propaganda máis descarada, e nada máis. Non teño nada que retirar. Non chamei nazi a Cal, que non o é, bastante ten con ser un comunista fanático, comparei a súa laboura de propaganda coa que facía un dos maiores e millores propagandistas da historia... alá o mederador se quere censurar isto. Eu non me vou retractar, porque que eu saiba, non é ningún insulto.

    ResponderEliminar
  10. Xurxo: digo que hay ejemplos más felices. No hay necesidad para recurrir a tales personajes, simplemente por el estupor que evoca su nefasto recuerdo.

    Creo que no cuesta nada hacerlo, y, si usted no quiere, lo haré yo. Más que nada porque soy el responsable de lo que aquí se publica, y porque me gusta el respeto y que no se de lugar a engaños.

    Cuando escribo mis posts intento no ofender a nadie en cosas serias: por eso no pongo referencias religiosas, familiares o de otro tipo. Menos con temas por el estilo.

    Allá cada cual. A mi no me parece justa esa comparación para con nadie: ni de PSOE ni de PP. Ni siquiera de Batasuna. ¿Qué cuesta ser elegante?

    ResponderEliminar